tadımlık

Hasan Ali Toptaş'la mail ile yapmış olduğum bir söyleşi

Tue, 01 Jan 2008 21:14:00 +0200

Sayın Toptaş siz gerçek dünyanın kokuşmuşluğunu derinden hissettiğiniz-ki romanlarınızdaki kahramanlar da öyle- için mi yazıyorsunuz?

BABİL PİYANGOSU

Sun, 30 Dec 2007 01:36:00 +0200

BABİL PİYANGOSU

Babil'deki bütün erkekler gibi ben de genel valilik yaptım, hepsi gibi kölelik de; tartışılmaz gücü, aşağılanmayı, hapis-haneyi tanıdım. Bakın: sağ elimin işaret parmağı kopuk, Bir daha bakın: pelerinimin yırtığından, böğrümdeki kızıl damgayı seçebilirsiniz. O, ikinci simge Beta'dir. Bu harf, dolunaylı gecelerde Gamma'lılar üstünde egemenlik kurmamı sağlar; öte yandan aysız gecelerde Gamma'lıların egemenliğine giren Alfa işaretlilerin buyruğuna sokar beni. Tan ağar-tısında, bir mahzende, kara bir kayaya karşı kutsal boğaların şahdamarların.. ( devamı )

sevdiğim kitaplar

Sun, 30 Dec 2007 02:08:00 +0200

tekrarı olmayan bu hayatta,bize tahammül imkanı yaratan yazarları,sanatçıları beraber keşfetmek,gözden kaçanları görmek,paylaşmaktır niyetimiz...

.. ( devamı )

'YAŞAM?

Fri, 14 Dec 2007 22:56:00 +0200

Yaşam ne kadar uzun ve karmaşık olursa olsun aslında tek bir andan oluşur kişinin kim olduğunu keşfettiği ''an''dandır.(BORGES)

.. ( devamı )

KUM KİTABI

Fri, 14 Dec 2007 22:34:00 +0200

Jorge Luis Borges:

Kum Kitabı

Çizgi sonsuz sayıda noktadan oluşur; düzlem sonsuz sayıda çizgiden; oylum sonsuz sayıda düzlemden; yüksek oylum ise sonsuz sayıda oylumdan… Kesinlikle hayır,
bu, more geometrico değil, öykümü anlatmaya en iyi başlama yolu. Bugünlerde, her uydurma öykünün gerçek olduğunu öne sürmek adet oldu; benimki ama, gerçek.

Belgrano Sokağı'ndaki bir apartmanın dördüncü katında yalnız yaşıyorum. Birkaç ay önce bir akşam üstü, kapıma vurulduğunu dudum. Açtım, bir yabancı duruyordu eşikte. Uzun boylu bir adamdı, hatları belirsizdi. Belki de miyopluğumdan ötürü öyle gördüm. Gri takım elbisesi ve elinde de gri bir çanta vardı. Görünümü
dürüst bir yoksulluğu anımsatıyordu. Hemen yabancı olduğunu fark ettim. İlk bakışta yaşlı biri sanmıştım, sonradan seyrek, sarı saçlarının beni yanılttığını anladım, Kuzeyliler' inki gibi beyaza çalan bir sarıydı. Bir saatten uzun sürmeyen konuşmamız sırasında Orkneyli olduğunu öğrendim.

İçeri aldım ve bir sandalye verdim. Konuşmadan önce bir süre bekledi. Bir çeşit kötümserlik yayılıyordu adamdan, bugün bende de olduğu gibi.

" Kutsal kitaplar satıyorum, " dedi.

Bilgiçlik taslamaksızın yanıtladım:

" Bu evde birçok İngilizce İncil var, birincisi bile, Jean Wiclif' inki. Ayrıca ipriano de Valera' nınki, Luther' inki, edebi açıdan en kötüsü ve Latince Vulgate' nin bir kopyası. Gördüğünüz gibi, tam da gereksinim duyduğum bir kitap değil İncil. "

Kısa bir sessizlikten sonra karşılık verdi:

" Sattıklarım yalnızca İncil değil. Belki de sizi ilgilendirecek olan.. ( devamı )

Pedro Henriquez Urena'nın Düşü

Fri, 14 Dec 2007 22:22:00 +0200

Pedro Henriquez Urena'nın Düşü

1946 yılının bir günü tan sökerken Pedro Henriquez Urena'nın gördüğü düşün tufaf yanı, imgelerden değil,ağır ağır gelen sözcüklerden oluşmasıydı.Onları söylemeyen ses kendisininki değildi,ama benziyordu.Ses tonuysa,izleğin dokunaklı olasılıklarına karşın,nesnel ve sıradandı.Kısa süren bu düş sırasında,Pedro odasında uyuduğunun ve karısının yanında bulunduğunun bilincindeydi.Karanlıkta düş ona seslendi: Birkaç gece önce,Cordoba Caddesinin bir köşesinde,Borges'le sen İsimsiz Sevillalının ''Ey ölüm,kendini duyurmadan bazen okta geldiğin gibi gel'' yakarısını tartışmıştınız.Dizenin,Latince bir metnin kasıtlı bir yankısı olduğundan,böylesine alıntalamanın edebiyatın ticaretten daha az önem taşıdığı bizim bugünkü aşırma kavramına yabancı bir çağın alışkanlıklarına ters düşmediğinden şüplenmiştiniz.Ama o şüphe duymadığınız,şüphe duyamayacağınız,bu diyaloğun kehanet olduğuydu.Birkaç saat sonra La plata Üniversitsi'ndeki dersine yetişmek için,Constitucion'un son peronuna aceleyle gideceksin.Trene bindikten sonra,çantanı fileye yerleştireceksin ve pencere .. ( devamı )

EDEBİYATIN EN GÜZEL ÜÇ KISA ÖYKÜSÜ

Fri, 14 Dec 2007 22:15:00 +0200

Kısa
"SİZ bizim yeni komşumuz mu oluyorsunuz?" dedi genç erkek, genç kıza.
"Biz burda oturuyoruz" dedi genç kız, genç erkeğe.
"Biz de burda oturuyoruz" dedi genç erkek, genç kıza.
Kız kısacık eteklerini kaldırıp sordu :
"Niçin kısa kesmiyoruz?"

Ferit Edgü

km.
FARLARIN aydınlattığı levhalarda kilometreyi gösteren rakamlar sürekli büyüyordu.Varacağı şehrin değil,ayrıldığı şehrin uzaklığı yazılıydı....

MURAT YALÇIN

DÜNYANIN EN TUHAF DİLİ

Fri, 14 Dec 2007 22:09:00 +0200

Ne sayıları, ne de geçmişleri var?
6/3/2006

Brezilya’da yaşayan yerli bir halkın hiçbir üyesi üç sayısını bile tanımıyor. Dillerinde sadece bir ve iki sayısı var. Hatta onlar için renklerin bile önemi yok.. Ama ilkel de değiller.

Brezilya’nın yağmur ormanlarında, Amazon havzasını sulayan Maici ırmağı kenarında küçük bir topluluk yaşıyor. Küçük yerleşme yerlerinde on ila yirmi kişilik gruplara bölünmüş olan Piraha halkının toplam nüfusu topu topu iki yüz, üç yüz kişi.
Avcı ve toplayıcılıkla geçinen yerliler, avcılık konusunda ustalar ve müthiş bir konumlama yetisine sahipler.
Piraha insanları dış dünyadan neredeyse tümüyle kopuk yaşıyorlar ve hiç ilgilenmedikleri Brezilya kültürüyle kaynaşmak gibi bir niyetleri de yok.
Buraya kadar her şey olağan gibi. Sonuçta yerli halkların birçoğu aşağı yukarı benzer bir yaşam sürüyor.

Parmak sayısı da yok

Fakat Piraha halkını diğerlerinden eşsiz kılan, konuştukları dil. Piraha dilinde sayı kavramı yok. Sayı sistemi sadece bir ve iki sayısının yerine geçen "hoi" (sözcük sonuna doğru kısık sesle okunduğunda bir, yüksek sesle okunduğunda iki anlamını alıyor) sayısı ve üç ya da çok için kullanılan baagi sayısından ibaret.

Piraha dilindeki bu eksikliği fark eden Columbia Üniversitesi psikolinguist Peter Gordon, dilbilimci Daniel Everett ile bazı testler yapmıştı.

Testlere katılanlardan örneğin fındık fıstık gibi objeleri belli sayılara göre sıralamaları istenmişti. Bu testler sayıların kavranışını gösterecekti.

Gordon, Science dergisinde yayımlamış olduğu makalesinde, yetişkinlerin üç objeye kadar sorun yaşamadıklarını söylüyor. Fakat obje oranı sekiz ila ona çıktığı zaman hatalar da önemli ölçüde çoğalıyordu. Hatta onun .. ( devamı )

Kaderimizin efendisi miyiz(Gözden kaçmaması gereken röportajlardan)

Fri, 14 Dec 2007 22:02:00 +0200

Bir İlahiyatçı'nın Ölümü

Fri, 14 Dec 2007 22:01:00 +0200

Jorge Luis Borges

Bir İlahiyatçı'nın Ölümü
Melekler anlattı: Melancthon öldüğünde, bu dünyada yaşadığı eve, benzediğini sanacağı bir eve kavuşturulmuş. (Bu, sonsuzluğa yeni göçenlerin oraya ilk varışlarında çoğunun başına gelir; bu yüzden, öldüklerinin farkına varmazlar, kendilerini hâlâ yeryüzünde
sanırlar.)
Odasındaki her şey daha öncekilerin aynıymış; yemek masası; çekmeceli yazı masası, raflar dolusu kitapları: Melancthon,
yeni mekânın da uyanır uyanmaz, masasının başına oturmuş; -her zaman olduğu gibi- hayırseverlikten hiç söz etmeksizin, inanç
yoluyla günahlardan arınma üzerine yapıtını yazmayı sürdürmüş günlerce.

Hayırseverliği dışladığını hemen fark eden melekler, Melancthon'u sorgulamak için ulaklar yollâmışlar. Melancthon; "Hayırseverliğin ruh için hiç de gerekli olmadığını, selâmete kavuşmak için inancın yeterli olduğunu çürütülmez biçimde kanıtladım," diye yanıtlamış. Ölmüş olduğunu ve eninde sonunda Cennet'ten kovulabileceğini aklının ucundan bile geçirmeden; büyük bir güvenle konuşuyormuş. Melekler; neler dediğini duyunca, Melancthon'un yanından ayrılmışlar.

Birkaç hafta geçmiş geçmemiş, Melancthon'un odasındaki eşyalar bir bir solup silinmeye, yok olmaya başlamış; sonunda koltuk, masa, kâğıtlar ve mürekkep hokkası kalmış bir tek. Dahası; odanın duvarlarına kireçten bir kabuk çekilmiş, zemin sarı bir sırla
kaplanmış. Sırtındaki giysilerse artık iyice dökülüyormuş. Bütün bu değişikliklere çok şaşırmış, ama hayırseverliği yadsıyarak
inanç üzerine yazmayı sürdürmüş; sonunda, hayırseverliği dışlamakta o kadar diretmiş ki, birden yerâltında, kendisi gibi başka
ilâhiyatçıların da bulunduğu bir ıslahevinde bulmuş kendin.. ( devamı )

YOLLARI ÇATALLANAN BAHÇE

Fri, 14 Dec 2007 21:59:00 +0200

YOLLARI ÇATALLANAN BAHÇE

Victoria Ocampo’ya

Lindell Hart’ın Birinci Dünya Savaşı Tarihi’nin 22.sayfasında, 24 Temmuz 1916 günü on üç İngiliz tümeni tarafından -1400 topçu desteğinde- Sere Montauban hattına karşı girişilmesi gereken saldırının 29’u sabahına ertelendiğini okuyacaksınız. “Hiç kuşu yok ki, bu önemsiz gecikmeye sağanak halinde yağan yağmurlar neden olmuştur”, diyor yüzbaşı Liddell Hart.

Tsingtao’daki Hochschule’nin eski İngilizce profesörlerinden Dr. Yu Tsun tarafından yazdırılmış, gözden geçirilmiş ve imzalanmış aşağıdaki sayfalar, olaya hiç beklenmedik bir açıklık kazandırmaktadır.Belgenin ilk sayfası kayıptır.

“…ve ahizeyi yerine koydum. Hemen ardından telefonda almanca karşılık veren sesi tanıdım. Yüzbaşı Richard Madden’in sesiydi be. Madden’nin Victor Runeberg’in apartman katında olması dertlerimin ve aynı zamanda –ama daha az önemli geliyordu ya da öyle gelmeliydi- onunla benim yaşamımızın da sonu .. ( devamı )

Manuel Flores Milongası

Fri, 14 Dec 2007 21:55:00 +0200

Manuel Flores Milongası

Manuel Flores ölecek.
Bu para gibi geçerli;
ölmek bir alışkanlıktır,
çoğunun iyi bildiği.

Yine de acı veriyor
elveda demek hayata,
şimdi bunca bilinen şey
tatlı ve sağlam bunca

Bakıyorum şafak vakti
elimdeki damarlara;
bakarmışımm gibi ilk kez
gördüğüm bir yabancıya.

Gün olur bir mermi gelir,
mermisi unutulmanın.
Büyücü Merlin demişti:
ölmesi vardır doğmanın

Neler gördü bu gözlerim
nice şeyler, nice yerler!
Yargılarken İsa beni
kimbilir ne görecekler.

Manuel Flores ölecek.
Bu para gibi geçerli;
ölmek bir alışkanlıktır,
çoğunun iyi bildiği

JORGE LUİS BORGES

.. ( devamı )

BABİL PİYANGOSU-Jorge Luis Borges

Tue, 10 Jul 2007 13:03:00 +0300

BABİL PİYANGOSU

Babil'deki bütün erkekler gibi ben de genel valilik yaptım, hepsi gibi kölelik de; tartışılmaz gücü, aşağılanmayı, hapishaneyi tanıdım. Bakın: sağ elimin işaret parmağı kopuk, Bir daha bakın: pelerinimin yırtığından, böğrümdeki kızıl damgayı seçebilirsiniz. O, ikinci simge Beta'dir. Bu harf, dolunaylı gecelerde Gamma'lılar üstünde egemenlik kurmamı sağlar; öte yandan aysız gecelerde Gamma'lıların egemenliğine giren Alfa işaretlilerin buyruğuna sokar beni. Tan ağartısında, bir mahzende, kara bir kayaya karşı kutsal boğaların şahdamarlarını kesmiştim. Bir ay-yılı boyunca görünmezliğe hüküm giydim; çığlık attım, duyan çıkmadı, ekmek çaldım, yakalanmadım. Yunanlıların bilmediği bir şeyi öğrendim: belirsizliği. Tunç bir hücrede boğazıma sarılan adamın boğucu mendiliyle soluğum tıkandığında umut, desteğini esirgemedi benden; haz denizinde yüzerken ürkü, yanımdan ayrılmadı. Pontuslu Heraklitos, Pitagoras'in bir zaman Pyrrho, ondan önce Euphorbus, ondan önce de bir başka ölümlü olduğunu anımsayışını ne ustalıkla anlatır. Bu tür değişimleri anmak için ne ölüme ne de sahtekarlığa başvurmama gerek var.
Nerdeyse baş döndürücü denebilecek bu çeşitliliği, öbür cumhuriyetlerin adını bile duymadıkları, ola ki aralarında gizli dolaplar çeviren bir kuruma borçluyum: piyangoya. Onun tarihini uzun boylu incelemedim; tek bildiğim, sihirbazların ağızbirliğine varamadıkları; ölümcül tasarılarındansa, ancak astroloji ok.. ( devamı )

oylanıyoruz be hocam

Thu, 29 Jun 2006 17:57:00 +0300

Kaderimizin efendisi miyiz

10 Aralık 2006

tekrarı olmayan bu hayatta,bize tahammül imkanı yaratan yazarları,sanatçıları beraber keşfetmek,gözden kaçanları görmek,paylaşmaktır niyetimiz...

.. ( devamı )